Luxfer Gallery Residency blog

Dit is een blog over mijn residentie project in Tsjechië van 15 april tot en met 5 mei 2019 i.s.m. Luxfer Gallery.

This blog is a report on my residency project in Czech Republic from april 15 till mai 5th 2019 i.c.w. Luxfer Gallery,

English texts follow below the Dutch texts.

15-4-2019

Vandaag gearriveerd in Ceska Skaliçe, na een reis van anderhalve dag met de auto. Dat is voor mij nogal een statement omdat ik mijn rijbewijs nog niet lang heb, en dit mijn eerste lange rit was. Het is wonderlijk goed verlopen, en mijn eerste nacht bracht ik door in Dresden. Heb helaas niets van de stad gezien, behalve het brakke hotel waarin ik sliep. Het had eigenlijk alle kenmerken van een gevangenis, door de dreunende deuren en de kleine cellen. Arriveren op een plek als Luxfer is dan extra aangenaam. Roman ontvangt me enthousiast en laat me het grote appartement zien.

Het heeft zelfs een dakterras wat uitziet op een indrukwekkende schoorsteen, overblijfsel van de textielindustrie die nu niet meer bestaat. De galerieruimte is niet groot maar sfeervol. Ik wordt echter gelijk meegenomen naar een groot pand in het centrum, een voormalig stadhuis. Daar is nog een werkatelier en twee prachtige tentoonstellingsruimtes in een licht vervallen, eeuwenoud gebouw.

Roman laat me iets van de omgeving zien in de auto, waarna we wild zwijn medaillons eten met een prachtige Pinot Gris. (o.k. een ietwat vreemde combinatie) We hebben een mooi gesprek over onze drijfveren in kunst en leven.

Komende tijd gaan we beslissen welke ruimte ik ga gebruiken, en wat ik ga doen.

 

 

 

 

Today I arrived in Ceska Skaliçe, after a one and a half day journey by car. Quite a statement in my case because I recently got my driver’s licence, and this was my first long drive. It went surprisingly well, and the first night I spent in Dresden. Regrettably I did not see much of the city, except for the cheesy hotel I was in. It ticked all the boxes for being an excellent prison, with small cells and banging doors. Arriving at Luxfer is extra joyful in that case. Roman welcomed me with enthusiasm, and showed me the large apartment.

It even has a large rooftop terrace overlooking a large chimney, a relic from industrial times when textiles were produced here. The gallery space is small but has a great atmosphere. Immediately I am shown another big space in the town centre, a former town hall. It has a wonderful studio and two exhibition spaces. 

Roman drives me around to show me some of the local scenery, and we finish of with a meal of wild boar, and a wonderful Pinot Gris ( yes that is a weird combination) We have a great conversation about what drives us in life and in art.

The coming days I have to decide what spaces to use, and how.

 

 

 

 

 

 

16-4-2019

Vanmorgen naar de ruimte in het stadhuis gelopen, en de vloer geveegd. Geen betere manier om na te denken en een ruimte tot je te nemen. Van de bestaande materialen een proef installatie gemaakt. Misschien kan ik van de foto’s mooie afdrukken laten maken. Roman zal zijn netwerk inzetten om schragen te vinden uit de lokale industrie. Ceska Skaliçe heeft een verleden van textiel industrie, en de grote schoorsteen die mijn dakterras overschaduwt is daar nog bewijs van. Ik denk aan een installatie die zware industrie als basis heeft in de vorm van schragen, die een lichte last dragen van etherische kunst. De ruimtes zijn prachtig van sfeer. Vroeg in de middag pak ik mijn meegenomen racefiets en rijdt rond het lokale aangelegde meer; vodní nádrž Rozkoš, het is 22 kilometer. Op het terras in de warme zon maak ik mijn fiets schoon. Ik begin aan een grote tekening met een penselenbak uit de Yuan dynastie China, die ik van thuis heb meegenomen. Ik combineer hem met de grote schoorsteen en een schraag.

 

 

 

 

 

(I can’t carry the weight of the world)

 

 

This morning I went to see the spaces in the city hall, en sweeped the floor. There is no better way to think, and understand a space. From found objects I made a test installation. Maybe I will use the pictures for nice print outs. Roman asked his network to look out for trestles that were used in the local industry. Ceska Skaliçe has a history of textile industry, and the large chimney overshadowing my terrace is living proof. I am thinking of an installation with these industrial trestles as a base, carrying an etherial art-piece. The spaces have a great atmosphere. Early afternoon I make a trip around the lake on my racing bike. The man-made lake, vodní nádrž Rozkoš, takes 22 km to circle. On the roof terrace I clean my bike in the warm sun. I am starting a large drawing with a brush washer from the Yuan dynasty, that I brought from home. I am making a combination with the chimney and a trestle.

 

 

 

 

 

 

Brushwasher, Longquan celadon, Yuan dynasty, circa 14th century, from my collection.

17-4-2019

Vandaag aan mijn tekeningen gewerkt, ik zoek een combinatie van mijn eigen beeldelementen met lokale invloeden. Zo zijn er het penselenbakje, de schraag, maar nu ook de schoorsteen en de stof die in deze regio gemaakt werd. Na de middag een rondje op de racefiets gedaan. Het landschap en de huizen hebben nog een zeer authentieke uitstraling. Veel huizen worden gerenoveerd, maar de stijl wordt meestal aangehouden. De natuur is in lentesferen, en de temperatuur is al heerlijk. Veel bomen staan in bloei, en ik ben blij om veel oude fruitbomen te zien. Om drie uur ga ik met Roman (Rejhold) op jacht naar oude schragen. We belanden in een hout werkplaats die er nogal ‘authentiek’ uitziet. Oude meubelen worden er gerepareerd, gestript, en beschilderd in een volkskunst stijl uit Tsjechië. We mogen in de opslag rommelen, die we delen met kippen en eendenhokken. Bij binnenkomst zag ik meteen al twee prachtige schragen staan in de werkplaats, die natuurlijk eigenlijk niet bij de koopwaar hoorden, buiten stonden er nog twee. Na wat onderhandelen in het Tsjechisch kregen we niet alleen de schragen mee, maar werden ze ook nog eens afgeleverd. Tussendoor mochten we zelfs even in de opslag kijken waar de gerenoveerde kasten stonden. De schragen, en een oud tafeltje waren precies waar ik naar op zoek was voor een installatie-werk.

Today I worked on my drawings,  I am searching  to  combine  my own pictorial symbols with local influences. Such as the brushwasher , the trestle, and now the chimney, and a local historic fabric. In the afternoon I did a trip on my racing bike. The landscape and the houses are still very authentic. Many houses are being renovated, but the local style stays mostly intact. Nature is in spring-atmosphere, and the temperature is already very nice. Many trees are in bloom, and I am happy to see many old fruit trees. At three o’clock I am going on a hunt for old trestles with Roman (Rejhold) We end up in an old wood-workshop that is very ‘authentic’. Old furniture is mended there, then stripped, and painted in a local Czech style. We are allowed to rummage in the storage space, which we share with chickens and ducks. Already when we arrived I noticed two fantastic old trestles in the workshop, who were not part of the merchandise, and outside two more. After some deliberations in Czech we not only could take them, but they were even delivered. And we were granted a look in the storage space were the finished furniture was. With these trestles, and some other bits I have the perfect material for an installation. 

 

 

18-4-2019

Gisterenavond voor de tweede maal gegeten bij Ronox restaurant. De hele kaart is in het Tsjechisch, wat heel wat gegoogle kost, maar het eten is heel aardig. Roman komt er bij zitten, en ik laat wat meer van mijn werk zien, en de schildercatalogus van Caesuur. We komen er steeds meer achter dat de ziel van Caesuur en die van Luxfer zeer dicht bij elkaar liggen. Het is een mooie avond.

Vandaag flink gewerkt in de ruimtes in het stadhuis. Mijn idee was om de parketvloer schoon te maken en weer een mooie kleur te geven. Dat is een hele uitdaging als er geen stromend water ter beschikking is. Het kwam er op neer dat ik met mineraalwater door het stadje liep te slepen, een goede work-out om met 18 kg. van de winkel naar de ruimtes te lopen. De achterste ruimte besloot ik uit te proberen, en ik heb hem vijf keer achtereen gedweild, met een matig resultaat. Maar de zegening van dit nederige werk is dat de ideeën vrij stromen. Ik bedacht dat de schragen prachtig werkeloos zouden worden als ik ze aan het plafond zou hangen. Leuk idee, maar dan heb je van alles nodig, zoals touw, pluggen, schroeven, en een lang verlengsnoer om het enige stopcontact van de verdieping te bereiken. Met de Tsjechische taal, en een stadje dat je nog niet goed kent wordt alles een uitdaging. Maar stukje bij beetje verover je een plek, en naast al mijn materialen vond ik ook een fijne lunch / koffie uitspanning. Balancerend op een sokkel waarop ik een stoel heb gezet boorde ik gaten in het plafond. Pluggen er in, schroeven, draad, stoppen slaan door, stop gefixt, schragen opgehangen. Langzaam beginnen ze te schommelen, en ik besef dat arbeid en spel prachtig symbolisch samen beginnen te komen. Ik ga terug naar het appartement en schrijf een leuke fietsroute uit, en plak hem op het stuur van mijn fiets. Bij de tweede afslag gaat het al helemaal mis met mijn plan, en ik besluit maar lekker in het wilde weg door te fietsen. Notitie; 65 km per uur op een racefietsje is opwindend en angstwekkend tegelijk.

 

 

Last night I had dinner at Ronox restaurant for the second time. The menu is completely in Czech, what takes me a lot of googling, but the food is nice. Roman joins me, and I show him some more of my work, give him some catalogues from Caesuur. We are finding out that the souls of Ceasuur and Luxfer are very similar. It is a wonderful evening.

Today I worked hard in the City Hall space. I had an idea to clean the parquetry floor, to give it a nice color again. That is quite a challenge when there is no tap in the building. So I found myself dragging mineral water through the town, what was a good work-out with nine kg. on each arm. I decided to start with the back room, and I mopped it five times, and still with a mediocre result. The good thing about a humble job as that is a free flow of ideas. I came up with the idea that the trestles would be wonderfully useless when hung on the ceiling. Nice thought, but it would require a lot of stuff like rope, screws, ankers, and a long extension cord to reach the only plug on the floor. With the Czech language, and a town that is still new for me, everything becomes a challenge.  But bit by bit I am conquering this place, and next to my materials I find a nice lunch and coffee spot for myself. Balancing on a chair put on top of a pedestal I drill holes in the ceiling. Put plugs in them, screws, rope, fuse blows, fixing the fuse, hanging the trestles. Slowly the trestles swing up and down, and I realise that work and play are wonderfully represented.

Back at the appartement I write down a nice routing, and stick it to the handlebars of my bike. I apparently miss the second turn, and I decided to let go of my plan. Note; 65 km. on a bike is exciting and frightening at the same time. 

19-4-2019

Vanochtend weer naar het stadhuis gegaan. Van twee prachtige stelen van zeisen een lange stok gemaakt. Ik tikte voorzichtig de handvatten eraf, de bladen waren er al niet meer. De ontstane gaten verbond ik met een houten pen. Op het midden van deze stang zette ik het kopje van een haas, dat ik meebracht van thuis. De haas staat bij Joseph Beuys voor een nomadisch dier, een steppendier dat een bewegingsprincipe verduidelijkt. Dieren zijn volgens hem een bron van energie. Om juist deze haas te positioneren op een steel van een zeis, het gereedschap van magere Hein, levert een prachtige spanning op.

In de middag fiets ik naar Nachod, een stadje met een prachtig klein centrum. Boven dit alles torent een kasteel, een hele klim over eindeloze trappen. Het uitzicht is schitterend en geeft een beeld van de ligging van de streek. Het kasteel zelf is schitterend, en de gevel heeft een zeer inspirerend patroon. Bij thuiskomst begin ik aan een tekening met dat patroon als uitgangspunt.

 

 

 

 

 

 

 

I went to the city hall again this morning. From two shafts of scyths I formed one long rod. I carefully removed the handles, the blades were already missing. I inserted a pen in the holes of the missing handles to make a nice connection between the two. In the middle of this rod I placed the sculpture of a hare, that I brought from home. The hare has a special place in the works of Joseph Beuys. According to him the hare is a nomadig animal, an animal of the steppe, that clarifies the principle of movement.  Animals are a source of energy in the works of Beuys. To place this animal on top of the shaft of a scyth, the tool of grim the reaper, creates an immense tension. 

In the afternoon I visit Nachod, a city with a wonderful small city centre. A castle towers over this centre, and to reach it is a big climb over endless stairs. The view is magnificent and reveals the lay of the land. The castle is beautiful, and the facade has a very interesting decoration. After the trip I started a drawing based on that pattern. 

20-4-2019

Na de explosie van de eerste dagen, vandaag een dag van omtrekkende bewegingen. Ik ga naar het stadhuis en ruim de meest linkse ruimte leeg (er zijn vier ruimtes). Ik dweil de vloer, en soort hallucinant linoleum. Ik zet de houten vloer in de meest rechtse ruimte voor de zoveelste keer in de was, het schiet niet echt op. Ik denk na over de banner die voor de gevel komt te hangen. Een mooi idee zou zijn om de gevel te fotograferen en dan op ware grootte weer uit te printen zodat de banner bijna in de achtergrond verdwijnt. En daar dan een haas op die springt. Leap zou een titel voor de tentoonstelling kunnen zijn, maar misschien moet er helemaal geen tekst op de banner, zo wordt het een werk op zichzelf. In het appartement leg ik de laatste hand aan de patroon tekening die ik gisteren noemde. Wat ik er mee wil is nog niet helemaal helder, en ik hang hem naast de tekening van de schoorsteen die ook nog in de wachtkamer zit. Ik doe een poging om de uitgeschreven fietstocht van donderdag nu met goed gevolg af te leggen. Weer mis ik ergens een afslag, maar ik beland in een sprookjesachtig mooi landschap. De kleine dorpjes hebben zich doelmatig verstopt tegen de tijd achter stijl bollende heuveltjes. En elke bocht doet je naar adem happen. Als ik het voorstadje in fiets staat het kerkje open, en ik glip snel even naar binnen. Het kleine gebedshuisje is volgeladen met schatten voor een uitgeteerde Christus die in een tombe ligt. De vrouw die er rondloopt wijst me er trots op, maar gebaart dat ze de deur op slot gaat doen. Voor ze naar buiten stapt gaat ze even door de knieën. Terug in het nest begin ik aan een tekening van een haas voor op de banner. Het is wat zoeken naar welke richting hij op moet springen. Ondertussen luister ik online naar radio 4 en er weergalmt een hemelse stem door de ruimte. Het blijkt Julie Roset te zijn, haar stem heeft weinig vibrato en zweeft tussen een jongsstem, een counter-tenor, en een sopraan in. Ik zoek haar op op youtube, en ze stelt niet teleur. https://www.youtube.com/watch?v=8DTjQqgbWQU&feature=share

After the explosion of the first days, today is more about slow movement. I went to the city hall and clear out the most left of the four spaces. I clean the somewhat hallucinant linoleum floor. Then wax the wooden floor of the most right room again, and it still turns out dry. In the meantime I ponder over the banner that will be hung on the front of the building. A nice idea would be to photgraph the facade and then print it out in real size. In that way the banner would sort of be invisible. And on that background I would position a jumping hare. Leap would be a possible title for the show, but maybe I will leave the banner without text so it would be a work on itself. Back in the apartment I finish the pattern drawing I mentioned yesterday. Not sure what to do with it, and I hang it on the wall next to a drawing of the chimney, that I put on hold as well. I decide to try to finish the route I wrote down on thursday. And again I seemed to have missed a turn, but I end up in a magical landscape. The small villages hid themselves succesfully for time behind steap curving hills. Every twist it takes my breath away. As I enter the suburd I see the small church has an open door, and I slip inside. The tiny house of the lord is packed with treasures for the emaciated Christ in the tomb. The woman that is inside proudly shows it to me, but makes a key gesture so I have to leave quickly. Before she steps out she quickly bends her knees. Back in the nest I start a drawing of a hare for the banner. It is a bit of a challege to find a good position to put it in. In the meantime I listen to the Dutch classical radio online, and a heavenly voice echoes through the room. It appears to be Julie Roset, her voice has little vibrato and reminds me of a boy’s voice, then a counter-tenor, and then a soprano. I look her up on youtube, and she does not let me down. https://www.youtube.com/watch?v=8DTjQqgbWQU&feature=share

21-4-2019

Vandaag naar Hradec Králové gegaan met de auto. Het is maar zo’n 30 km van hier, maar ik word nog steeds lichtelijk nerveus bij het rijden in het buitenland. Ik ben een fietser in hart en nieren. Het is een middelgrote stad, en het centrum is een lichtelijk overdreven ansichtkaart. De kerken zijn in paassferen, en in de schaduw van de Heilige Geest kathedraal loop ik een engeltje tegen het lijf. Ik bezoek het museum voor moderne kunst, waar veel Tsjechische moderne meesters te zien zijn, waarvan ik er bijna geen ken. Het is een fraai gebouw uit ongeveer 1911. Ik ben behoorlijk in de minderheid ten opzichte van de zaalwachten. De vrouw aan de balie spreekt gebrekkig Duits, en ze verteld waar de wc’s zijn, de museumwinkel, en het dakterras. Ik vraag of er ook tentoonstellingen zijn, en dat bleek het geval te zijn. De stad heeft een mooi park waar een houten kerkje in staat dat stamt uit het begin 16e eeuw. Het is ooit verplaatst naar hier, en wat er nog origineel aan is is niet helemaal helder, maar wel mooi.

Nadenkend over de moderne kunst in het museum, bemerk ik weer eens hoe centraal-Europees onze geschiedenis is, en dat daar toch best wat ruimte voor oost-Europese kunst vrijgemaakt zou kunnen worden. Ik sluit de middag af met een rondje op de fiets. Ik koop voor de zekerheid nog maar een brood, want wie weet zijn de winkels morgen wel dicht.

 

Today I went to Hradek Králové by car. It is just about 30 km from here , but I find driving the car still a bit nerve-wrecking, especially abroad. It seems that I am a cyclist at heart. It is a mdium sized town, and the city-centre looks like an exaggerated postcard.  The churches are in Easter spirits, and in the shadow of the Holy Spirit Cathedral I run in to a little angel. I visit the gallery of modern art, full of modern Czech masters I never heard of. It is a nice building from about 1911. I am seriously outnumbered by the staff. The woman at the front desk speaks some German, en she tells me where the toilets are, the roof-terrace, and the museum shop. I ask her if there are exhibitions as well, and it appeared to be so. The city has a nice park, with a small wooden church from the early 16th century. It was once moved here, and I wonder how original it still is, but it looks great.

Thinking back about the art in the museum, I conclude that our history is mostly made of central European art, and that there should be more space for eastern-European art. I conclude the day with a bike-ride. And to be sure I buy some bread, because the shops just could be closed tomorrow.